Villa Nargis Parpia, ons appartement linksboven
Daladala's op de hoek
We hebben gelukkig binnen drie weken een mooi appartement gevonden, in Upanga. Het is - in tegenstelling tot veel andere appartementen die we hebben gezien - betaalbaar en niet erg groot. Een woonkamer, twee slaapkamers, keuken, eetruimte, voorraadhok, douche, wc en twee balkons (voor/achter; zonder tralies!). Voor alle ramen en buitendeuren zitten wel tralies, met horren, zodat we de ramen en deuren lekker kunnen openzetten. Het huis is gemeubileerd met een (lelijk) bankstel, een salontafeltje, een eettafel, drie kasten, een bed en een koelkast. Over de bank hangen we een doek. Op de hoeken van het bed zijn vier stokken gemonteerd, waaraan we onze klamboe kunnen ophangen. Om het huis binnen te komen hebben we vier sleutels nodig: voor het hek, de portiekdeur, de tralievoordeur en voor de gewone voordeur.
Het appartement is een van vier in het geheel dat Villa Nargis Parpia heet. Nargis Parpia is de huisbazin (een 'Tanzaniaanse Indiase') en ook onze buurvrouw. Ze woont in een even groot appartement als wij, maar dan met man en vijf kinderen, waarvan de twee oudsten inmiddels het huis uit zijn. Wij wonen boven, en direct onder ons woont de moeder van Nargis. Daarnaast, dus onder Nargis, woont al dertig jaar een ander 'Tanzaniaans Indiaas' gezin.
De 'villa' ligt in een levendige en toch rustige buurt in Upanga, aan Kalenga Street. (Kalenga is een bekend dorpje in de buurt van Iringa. Een legendarisch stamhoofd aldaar daagde de Duitsers uit, toen Tanzania aan het einde van de negentiende eeuw een Duitse kolonie was.) We wonen tegen het terrein aan van het Muhimbili-ziekenhuis, het academisch ziekenhuis van Dar es Salaam. Vanwege de aanwezigheid van het ziekenhuis schijnt de elektriciteitsvoorziening er beter te zijn dan in veel andere delen van de stad. In het Harvard-huis valt de stroom geregeld een paar uur uit, zo ook tijdens de finale Tunesië-Marokko om de Afrika Cup. En het ziekenhuis zo dichtbij kan handig zijn als we een keer malaria mochten krijgen.
Kalenga Street is verhard, wat iets uitzonderlijks is in Upanga; misschien is dat ook te danken aan de nabijheid van het ziekenhuis. Op de hoek, bij de kruising met de straat die naar de ingang van het ziekenhuis loopt, is een drukke standplaats voor daladala's (busjes). Verder zijn er allemaal kleine winkeltjes, en in een daarvan verkopen ze doodskisten, wat ook weer met de nabijheid van het ziekenhuis te maken zal hebben.
Aan huisnummers doen ze niet in Dar es Salaam en er wordt geen post bezorgd. Er zijn wel perceelnummers (wij hebben nr. 542), maar deze worden niet gebruikt. Wie post wil ontvangen, neemt een postbus op een van de postkantoren. Wij kunnen de bus van huisbazin gebruiken: P.O. Box 21565.
Het water komt in grote tanks terecht en kunnen we van daaruit oppompen naar een vat boven in ons appartement. We koken op gas, de gasfles staat op het achterbalkon. Voor de elektriciteit hebben ze hier een mooi systeem dat LUKU heet. Je hebt een meter, die je met LUKU-kaarten kunt opladen. De kaarten kun je voor verschillende bedragen bij winkeltjes en benzinepompen kopen, net als telefoonkaarten. Een kaart is goed voor een aantal eenheden elektriciteit, maar het aantal eenheden dat je voor een bepaald bedrag krijgt is niet altijd hetzelfde. Het hangt af van je verbruik. Heb je veel elektriciteit gebruikt, dan levert de aankoop van je volgende LUKU-kaart je minder eenheden op; bij een laag verbruik krijg je juist meer eenheden voor je geld. Energiebesparing wordt zo dus beloond.
Er zou bij het huis een bewaker moeten zijn, maar de huisbazin heeft hem net ontslagen. Hij had malaria en wilde een paar dagen met behoud van loon thuisblijven. Dat vond zij niet kunnen, keihard als ze is. Bovendien vond ze dat iemand die malaria krijgt niet geschikt is als bewaker.
Het is gelukt om een contract voor een halfjaar te krijgen en we hebben de huur dus ook maar voor een halfjaar vooruit hoeven te betalen. Mocht het appartement ons uiteindelijk toch niet bevallen, dan kunnen we over een paar maanden rond gaan kijken naar iets anders. Voorlopig hebben we een fatsoenlijk dak boven ons hoofd.