Pas op!
Idem!
Mikumi ligt op (maar) vier uur rijden van Dar es Salaam. We huren via via een Daihatsu (bijna alle auto's hier zijn tweedehands en geïmporteerd uit Japan). De four-wheel drive die erop had moeten zitten, is er afgehaald. Maar verder ziet hij er goed uit en hij is kort geleden nog helemaal nagekeken. Toch lijkt de auto het al na een kilometer te begeven: zowel het olie- als het acculampje brandt en hij heeft er geen zin meer in. Even later doet hij het weer. Tot twintig kilometer buiten de stad. Dan begint de motor rare geluiden te maken, het olielampje gaat opnieuw branden en we vertrouwen het niet langer.
We stoppen bij een benzinepomp en daar blijkt de motor erg heet. We bellen de eigenaar van de auto, die een uur later met een fundi (monteur) komt. Conclusie: kapotte oliepomp (...en een nieuwe moet helemaal uit Nairobi, Kenia, komen). De eigenaar doet niet moeilijk en laat ter vervanging een gewone auto voor ons brengen. We zullen dan in het park een jeep moeten huren. Op zich niet erg, want Elske vond de Daihatsu toch niet lekker rijden.
De Toyota rijdt een stuk beter. Alleen kunnen we daar niet lang van genieten, want het gaat het stortregenen. En wat erger is: de regen verandert op het nog hete asfalt meteen in damp. Daardoor zien we vrijwel niets meer. In dikke stoomwolken komt het water van het asfalt omhoog. We hebben het idee dat we met beslagen ruiten in de stromende regen door een Turks stoombad rijden, zo ongeveer. We rijden langzaam, staan soms stil, en zijn blij als we de regen zonder brokken achter ons kunnen laten.
De volgende dag gaan we om zeven uur 's ochtends het Mikumi-park in, in een gehuurde jeep met chauffeur annex gids. We zijn al eerder (op weg naar en van Iringa) door het park gereden, de asfaltweg loopt er dwars doorheen. Langs die weg zie je veel dieren en als je het park in gaat nog veel meer.
Eerst is het grijs met regen, later wordt het droger en lichter. Ondanks de regen is het een mooie safari. De chauffeur weet precies waar de dieren te vinden zijn en hij kan goed rijden. Mikumi is het hele jaar door te bezoeken, maar met hevige regen worden de onverharde wegen snel drekkerig. De chauffeur moet soms al zijn stuurmanskunsten inzetten om niet weg te slippen in de modder of om door het stromende water te kunnen rijden.
Van dichtbij zien we veel olifanten, impala's, giraffen, zebra's, buffels en bavianen. De olifanten negeren je zo veel mogelijk en eten rustig door zolang je niet té dichtbij komt. De zebra's en impala's houden je liever vanaf een afstandje vanuit hun ooghoeken in de gaten. De statige giraffen die we tegenkomen, staren ons tijdenlang aan, alsof ze nog nooit zulke vreemde dieren hebben gezien. En in een grote poel houden de nijlpaarden briesend alleen hun koppen boven het oppervlak; de krokodillen blijven met het grijze weer helemaal onder water. In de verte zien we gnoes en twee leeuwen. Verder veel maraboes en ooievaars, die vaak tussen de impala's rondscharrelen. En kleurige vogels die we nooit eerder hebben gezien en waarvan we de namen niet kennen. Met beter weer komen we zeker een keer terug.
We overnachten in het dorp Mikumi, in het guesthouse van het Mikumi Health Centre. Daar verhuren ze kamers in een paar bijgebouwtjes. De opbrengst ervan wordt gebruikt om de kosten voor patiënten van het ziekenhuis laag te houden. Zo slapen we dus voor het goede doel.