| Week 35,
2004: 23 augustus - 29 augustus |
| Couleur
locale (1) |
Artistieke
impressie |
Geliefd
meubilair |
Als we op een terras aan de oceaan zitten te
lezen, gaat een man op een afstandje staan tekenen. Heel
'onopvallend' werkt hij een half uur aan een
potloodportret van Onno. De man heeft alleen een rafelige
korte broek aan en gymschoenen met dikke sokken. Zijn
leren riem heeft hij kleurrijk geverfd, maar de meeste
verf is er al weer afgesleten. Zijn linkerbeen is veel
dikker dan zijn rechterbeen en er zit een vreemde knik
in. Als wij opstaan om weg te gaan, legt hij snel zijn
portret voor ons op tafel. Het lijkt voor geen meter:
Onno is veranderd in een stoere zeebonk. De kunstenaar
heeft er nog de kreten 'genuine global man' en
'futuristic man' bij geschreven en zegt dat het zijn
'artistieke impressie' van Onno is. Als troost geven we
hem 500 shilling en daar is hij duidelijk erg tevreden
mee. Maanden later komen we de Schot Kenny op hetzelfde
terras tegen. We kennen hem van onze reis naar Mafia. Hij
vertelt dat hij zich Onno's verhaal over de tekenaar
herinnerde en dat hij zelf ook net is geportretteerd. Hij
laat zijn al even slecht lijkende portret zien. Met
daarboven: 'genuine global man', en eronder:
'concentration man'. Wat hij ervoor betaald heeft, hebben
we hem niet gevraagd.
|
*
|
| Er staat zelden iets
over Nederland in de krant en als er al een bericht is,
gaat dat eigenlijk altijd over voetbal. Een eerste keer
kwamen we Nederland tegen in een berichtje over Ajax- en
Feyenoord-supporters die slaags waren geraakt, met een
verwijzing naar gebeurtenissen uit het verleden op een
grasveldje in de buurt van Beverwijk... En tijdens het EK
een bericht over 'the town of Venlo' waar Oranje-fans
auto's met Duitse nummerplaten zouden hebben aangevallen,
na de uitschakeling van Duitsland. Je kunt je ongeveer
voorstellen hoe zo'n bericht door Tanzanianen gelezen
wordt: zij zijn gewend aan berichten over gewapende
roofovervallen op auto's en bussen. Of een bericht over
Jan Peter Balkenende en Jan Mulder, waarin zelfs Pim
Fortuyn genoemd wordt. Balkenende vindt dat Jan Mulder
niet mag zeggen dat Dick Advocaat (na een twijfelachtige
wissel tegen Tsjechië) gestenigd of opgehangen moet
worden. En een ander bericht over Oranje-fans die na de
nederlaag tegen Tsjechië de Nederlandse vlag verbrandden
en ramen ingesloegen. Tanzanianen die de krant lezen
moeten wel denken dat Nederlanders een erg agressief en
moordlustig volk zijn. |
*
|
| Ons huis huren we
gemeubileerd, maar we willen graag nog twee stoelen voor
in de woonkamer. Ergens op de hoek van een straat, bij
een kraampje met rieten matten, manden en onderzetters,
koppen we twee goedkope stoelen. Het frame is gemaakt van
takken en de zitting is van gevlochten riet of blad.
Afrikaanser kan het niet. Thuis merken we dat wij niet de
enigen zijn die van zulke natuurlijk materialen houden.
De takken worden langzaam opgegeten door torren. In de
ene stoel zitten alleen hele kleine torretjes, maar in de
andere vreten dikke torren grote gaten en gangen in het
hout. Telkens vinden we hoopjes fijn zaagsel op de vloer.
Onno maakt de torren het leven zuur door kokosolie in de
gaten te gieten of die vol te proppen met stukjes
lucifer. Maar of dat veel helpt... We zijn benieuwd
wanneer de eerste stoel instort. |
*
|
| Elske krijgt van de
Nederlandse ambassade bericht dat er post voor haar ligt.
Als ze gaat kijken, blijken het twee blauwe enveloppen
van de Nederlandse belastingdienst te zijn. Geadresseerd
aan: Elske Straatsma, Onbekend, Dar es Salaam, Tanzania.
Bijna goed, alleen geen adres. Een slim iemand op het
postkantoor hier heeft de enveloppen (vanwege dat
'Elske'?) naar de Deense ambassade gestuurd en een ander
slim iemand aldaar waagde een gokje door ze door te
sturen naar de Nederlandse ambassade. Met succes dus.
Iemand van de ambassade die Elske kent kreeg de
enveloppen onder ogen en belde haar op. We hebben de
belastingdienst inmiddels een adreswijziging gestuurd. |
| Terug naar
weekoverzicht |