Week 36, 2004: 30 augustus - 5 september
Ni bei gani? - Hoeveel kost het?
5 liter
600 shilling
In Gezaulole
1000 shilling

Is het leven duur in Tanzania? Dat hangt ervan af. Koop je dingen die voor de gewone Tanzaniaan bedoeld zijn, dan zijn ze voor ons vaak erg goedkoop. Voor spullen die duidelijk alleen bereikbaar zijn voor rijke Tanzanianen en westerlingen, betaal je (vaak meer dan) de westerse prijs. Verder zijn er verschillen tussen de prijs op straat en de prijs van hetzelfde in een luxe supermarkt. Om een beeld te geven van het Tanzaniaanse prijspeil, staat hieronder een rijtje aankopen en bijbehorende prijzen. Sinds we in Dar es Salaam zijn, schommelt de koers van de euro tussen de 1300 en 1400 shilling.

Product/dienst Tanzaniaanse shilling
soort oliebol op het platteland 20
1 sinaasappel op straat 50
1 banaan op straat 100
stadsrit met de daladala 150
1 mango op straat 300
kapper voor Onno ('coupe Afrika') 500
5 liter drinkwater 600
chipsi mayai (patat met ei) met een stoney (gemberfrisdrank) op straat 700
maand huur voor een hut op het platteland 1000
taxirit in en rond het centrum van Dar es Salaam 1500
1 x fitness 4000
dagloon werkster 5000
zwemmen bij het Golden Tulip-hotel 6000
stoel gemaakt van takken en riet 7500
acht uur in de bus van Dar es Salaam naar Iringa 9000
1 dag toegang tot een wildpark 30.000
maand huur voor een appartement in Dar es Salaam, voor een Tanzaniaan 50.000
1 nieuwe band voor onze auto 200.000
maand huur van ons appartement 450.000
maand huur voor een luxe villa 2.500.000
Elskes derdehands Toyota Landcruiser uit Japan 10.000.000

Hoewel je dat in Dar es Salaam soms niet zou denken, is Tanzania een straatarm land. Een maat voor de economische welvaart in een land is het bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking. In een lijst van 230 landen met cijfers over 2002, staat Tanzania op de 223e(!) plaats met 600 dollar. (Nederland staat op de 17e plaats met 27.200 dollar; het gemiddelde op de wereld is 7900 dollar, goed voor een fictieve 93e plaats). Veel Tanzanianen hebben dagelijks maar een paar dollar te besteden. Er is een kleine, rijke bovenlaag en 19% van de Tanzanianen moet rondkomen van minder dan een dollar per dag. In het ergste geval hebben ze helemaal niets. Wie geen baan heeft, heeft geen inkomen. En zonder inkomen ben je afhankelijk van familie, verkoop van spullen op straat, diefstal of bedelen.
De prijs is vast in supermarkten en winkeltjes langs de kant van de straat. Op bijvoorbeeld de markt zit er wel wat rek in de prijzen. Dan zeg je: Upunguze bei kidogo. (Kan er wat van de prijs af?) En straatverkopers of verkopers van typisch voor toeristen bedoelde spullen vragen standaard te veel. Wat je als regel bij het afdingen kunt gebruiken is dat ze het dubbele vragen van waar ze tevreden mee zouden zijn. Je biedt dus ongeveer een derde van wat ze vragen, in de hoop na wat heen en weer gepraat op de helft van de vraagprijs uit te komen. Soms gaat het afdingen 'vanzelf'. Zo kregen we eerst te horen dat een nieuwe band voor Elskes auto 200 dollar kost. Van de vorige eigenaar begrepen we dat ze hem 200.000 shilling vroegen, maar dat hij uiteindelijk 4 banden voor 700.000 kreeg (175.000 per stuk). Wij kochten er laatst twee voor 170.000 per stuk. En toen we die bij een werkplaats erom lieten zetten, zei de baas dat we de banden bij hem voor 150.000 konden krijgen. De andere twee nieuwe banden kochten we dus voor die prijs.
Terug naar weekoverzicht