Week 22, 2005: 30 mei - 5 juni
Couleur locale (6)
Voor de deur
Racewagen
Voor de deur
Taxi
Hoewel wij aan een zandweg wonen met weinig verkeer, is het buitenshuis niet altijd veilig. Een gek heeft de rustige wegen in onze wijk Upanga uitgekozen als oefenterrein. Met zijn tot racewagen omgebouwde wrak rijdt hij met hoge snelheid door de buurt. Gelukkig komt daaraan een einde als hij zijn auto op een dag uitleent aan een fietsenmaker zonder rijbewijs. Die verliest vlak voor ons huis de macht over het stuur en boort zich bij de overburen in het toegangshek. Het halve hek wordt de tuin in geslingerd en de auto komt tot stilstand tegen een betonnen pilaar. Wonder boven wonder wordt er niemand door de auto of het hek geraakt en zit de fietsenmaker stevig in de gordels. Maar de auto ligt tot onze vreugde flink in de kreukels. Toch is het zelfs dan nog niet veilig. Want als we een paar dagen later 's avonds laat thuiskomen, is er net een taxi tegen het muurtje van onze voortuin gereden. De dronken chauffeur heeft zo het linker voorwiel eraf geramd en de taxi moet worden weggesleept.
*
In de krant lezen we een ingezonden brief waarin wordt gemeld dat uit onderzoek is gebleken dat Tanzanianen het ongelukkigste volk ter wereld zijn. Het onderzoek zou zijn gedaan door de Eramus Universiteit in Rotterdam. Een zoektochtje op internet leidt al snel tot de World Database of Happiness, inderdaad van de Erasmus Universiteit. Daarin staan gegevens over een onderzoek naar geluk in 90 landen, in de periode 1990-2000. Voor elk land is met een score tussen 0 en 10 aangegeven hoe gelukkig de bevolking is. De top-drie (Denemarken, Malta en Zwitserland) scoort een 8,0 en Nederland bevindt zich in de bovenste regionen met een 7,6. Tanzania bungelt helemaal onderaan met een score van 3,2. De brievenschrijver verwijst naar een artikel in TIME magazine over dit onderzoek. In dat artikel wordt gemeld dat ook is onderzocht hoe het zit met het geluk van politici in de verschillende landen. En uit dat onderzoek blijkt dat de gelukkigste politici ter wereld wonen in hetzelfde land: Tanzania.
*
Als vegetariër heeft Onno het in Dar es Salaam niet erg moeilijk. Bij bijvoorbeeld de vele Indiase restaurants is er volop keuze aan vegetarische gerechten. En zelf koken is ook geen probleem, want er zijn overal eieren te koop en in de supermarkten kunnen we kaas krijgen (op het platteland zou het eten problematischer geweest zijn). Vlees eten is in Tanzania bovendien niet zonder risico. In de krant lezen we over een dorpje in de noordwestelijke provincie Kagera, waar iemand is overleden en 34 mensen in het ziekenhuis terecht zijn gekomen na het eten van vlees van een plotseling overleden koe. De koe was geveld door een onbekende ziekte en de eigenaar had het vlees gratis weggegeven. Waarschijnlijk was de koe vergiftigd. Een andere keer lezen we dat er drie mensen zijn overleden na het eten van varkensvlees. Het vlees was per ongeluk gebakken in DDT in plaats van olie. (Wijze les: bewaar bestrijdingsmiddelen niet in dezelfde soort flessen als bakolie.) Overigens is het eten van eieren hier ook niet altijd veilig. Onlangs stond er een berichtje in de krant over eieren in Oeganda die eigenlijk niet voor consumptie geschikt zouden zijn, doordat de kippen voor mensen bedoelde antibiotica hebben gekregen. Altijd als er zo'n schijnheilig berichtje verschijnt over een van de buurlanden, kun je ervan uitgaan dat het in Tanzania minstens zo erg is.
*
Van Elskes zus Atsje hebben we in Nederland een keer de cd Sambolera van Khadja Nin gekregen. En die zit ook in het kleine stapeltje cd's dat we vanuit Nederland naar Tanzania meenemen. Als we de cd op een dag draaien, blijken we ineens allerlei flarden te kunnen verstaan. Khadja Nin zingt dus in het Swahili. De Burundische zangeres heeft haar eigen website (www.khadja-nin.com) en daarop is te lezen dat ze tegenwoordig in Europa woont. Ze is in 1996 in Frankrijk doorgebroken, toen haar nummer 'Sambolera mayi son' daar een zomerhit werd. In Nederland werd dat nummer later bekend in een koffiereclame op tv. Jammer genoeg blijft het voor ons nog moeilijk de gezongen teksten helemaal te verstaan, al was het maar doordat haar (Burundische?) Swahili afwijkt van dat wat wij hier leren.
Terug naar weekoverzicht