Week 31, 2005: 1 augustus - 7 augustus
Nationale Parken Manyara, Serengeti, Ngorongoro en Tarangire
David, Janke, Eke en Marco
Tarangire
Eke en Marco
Serengeti
Wat ons nog lang zal bijblijven van onze safari in het noordwesten van Tanzania is al het stof. Het stof zit in onze neus, oren, ogen, haar en kleren. Overal stof, een fijn mengsel van zand en as uit de vulkanen in het gebied. De onverharde wegen daar zijn harde 'wasborden' met een laag stof eroverheen. Als je daarop met de auto een beetje tempo wil maken, heb je een four-wheel drive nodig, anders schuif je zo van de weg de berm in. Achter en rond alle safariauto's die door het gebied rijden hangen enorme stofwolken, die je over de vlakten van ver kunt zien.
Onno's familie (Henk, Janke, Eke en Marco) komen met vakantie naar Tanzania en een bekende safarironde gaat langs vier Nationale Parken: Manyara, Serengeti, Ngorongoro en Tarangire. Elk park heeft zijn eigen charme en je kunt ze vanuit Arusha (zie kaart) in vijf dagen bezoeken. Onno's familie gaat met een auto van Victoria Expeditions op tentsafari, samen met gids David en kok Moses. Elske en Onno rijden er met de eigen auto en tent achteraan.
Dankzij Onno's galblaas, die tijdens de tien uur durende rit van Dar es Salaam naar Arusha pijnlijk ontstoken raakt, moeten Elske en Onno de eerste dag een bezoek aan Manyara voorbij laten gaan. In plaats daarvan maken zij in Arusha een rondje lang verschillende artsen en scanapparaten, waarna Onno een antibioticumkuur krijgt. Henk, Janke, Eke en Marco rijden aan het einde van de middag wel door Manyara en zien er veel dieren, onder meer olifanten in het eindemiddaglicht en leeuwen die in bomen klimmen. Manyara is groen park en heeft een sodameer met flamingo's. De eerste nacht kamperen we in het Panorama-kamp, op de rand van de westelijke wand van de Grote Slenk (de 7000 km lange kloof die vanuit Jordanië door Oost-Afrika loopt), waarvandaan je een mooi uitzicht hebt over Manyara en de achterliggende vlakte.
De tweede dag rijden we over de in de wolken stekende rand van de Ngorongoro-krater naar Serengeti. Op de kraterrand komt in de dikke mist ineens een grote olifant uit de krater te voorschijn, om aan de andere kant weer te verdwijnen. Later dalen we af naar de kurkdroge en stoffige vlakte rond de krater en de vlakte van Serengeti. Onderweg bezoeken we een geologisch museumpje bij het Olduvai-ravijn, met menselijke resten en voetstappen (in natte vulkanische as) van miljoenen jaren geleden. Tijdens de lange rit Serengeti in zien we aan het einde van de middag struisvogels en leeuwen die net een Afrikaanse eland te grazen hebben genomen. Vlak voor de Pimbi-kamp hangt een luipaard in een boom. Andere nieuwe dieren voor ons lijstje zijn topi's (een soort antilope), Thomson- en Grant-gazelles.
Na een ochtendsafari door Serengeti met weer veel leeuwen, rijden we in de middag terug naar de Ngorongoro-krater. De auto van Victoria Expeditions heeft problemen vanwege een lekke radiator, maar David weet het lek te dichten door behalve water ook theebladeren, buffelstront en rauwe eieren in de radiator te stoppen! (Hoe deze unieke combinatie smaakt, hebben we helaas niet mogen beleven.) We kamperen in het Simba-kamp op de winderige rand van de Ngorongoro-krater, op een hoogte van ca. 2000 meter.
De vierde dag dalen we 600 meter af, naar de bodem van de prachtige Ngorongoro-krater. Een enorme, stoffige krater met een diameter van 19 kilometer. Er zijn twee kleine stukken bos, de rest van de krater is kaal met alleen as, gras en water. Daardoor zijn de dieren die in de krater wonen, gemakkelijk te spotten. Nieuwe dieren op ons lijstje zijn cheeta's, hyena's en een trap (de grootste vliegende vogel ter wereld, kan 18 kilo worden). De neushoorns die hier ook te vinden moeten zijn, blijven nog op ons verlanglijstje staan.
We rijden terug naar het Panorama-kamp en maken de laatste dag een rondje door Tarangire. Veel dieren verzamelen zich daar bij de Tarangire-rivier. Maar behalve een secretarisvogel en de vele door olifanten gehavende baobabs (de dorstige olifanten rijten met hun slagtanden de stammen open en kauwen op het vochthoudende hout) heeft dit park als laatste op de safari niet zo veel nieuws meer te bieden. Terug naar Arusha dus, waar we ons opmaken voor een vervolgtocht, door de Ngorongoro-krater Hooglanden.
Terug naar weekoverzicht